Ana içeriğe atla

Covid-19 Sürecinde Türkiye’nin “Soft Power” Diplomasisi


 

Türkiye millî gelirine oranla ihtiyacı olan ülke ve toplumlara en fazla yardım yapan ülke. Bu tutum bir milletin genel tavrının devleti tarafından da nasıl iyi bir şekilde temsil edildiğinin somut bir göstergesidir.

Dünya ekonomisinde yaşanan -özellikle son çeyrek yüzyılda-  rakamsal büyümeler beraberinde çevresel felaketleri, eğitim ve gelir adaletsizliğini getirmiştir.

Covid-19 süreci insanlığın hakim ekonomik sisteminin derin problemlerini gün yüzüne çıkarmış, nominal büyümenin negatif çıktılarının daha da geniş kesimlerce anlaşılmasını sağlamıştır.

Bu süreçte öne çıkan anlayış; “yeni bir hayat tarzı”,  “yeniden değerlendirmek” olurken “daha iyisini yapmak”  öne çıkan eylem ifadesi olmaktadır. Toplumların gündeminde; “sağlık”, “esenlik” ve “iyilik” çok daha güçlü olarak yerini alacaktır.

Birleşmiş Milletler, Avrupa Birliği gibi örgütlerin işlevleri bu defa toplum kesimlerince de tartışılır hale gelmiştir.

Peki, Türkiye Cumhuriyeti dünyanın karşılaştığı Covid-19 salgını sırasında uluslararası alanda neyi ön plana çıkarmıştır? Tabii ki dayanışmayı, sağlığı, iyiliği ve merhameti. Toplumumuzun karakterinde var olan özelliğini devleti iyi bir şekilde temsil etmiş, 80 ülkeye bu süreçte gerekli ihtiyaçlarını gidermek için yardımda bulunmuştur.

Bu durum Türkiye’nin Covid-19 süreci sonrasında uluslararası toplum nezdindeki nadide yerini bir kez daha teyit edecektir.

Türkiye iyi bir ülkedir. İyiliği ve dayanışmayı öncelediğini her durumda göstermiştir ve tarih bunun sayısız örnekleriyle doludur. Ancak bu “iyiliğin” uluslararası iletişimi ise bambaşka bir şeydir. Üzerinde profesyonelce ve uzun uzadıya çalışılması gereken ayrı bir disiplindir.

Bizler “veren elin alan eli görmediği” bir kültürün mensupları olarak doğru bir davranış gösterirken devletler ise başka bir yönden değerlendirilirler. “Soft Power” ve iletişim bunun için vardır. Bu konular ülkenin çıkarları için üzerinde uzunca çalışılmış strateji ve ona uygun taktiklerle yönetilir.

Bundan sonraki süreçte öncelememiz gereken konulardan biri bu olmalıdır…

 

İrfan Önal, 19 Mayıs 2020


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir de böyle düşünmek mümkün: Turizmin Krizi Derinleşiyor…

Bu yazıyı son zamanlarda turizmle ilgili yaşadıklarımızı ve toplumun gündemini oluşturan konuları baz alarak kaleme aldığımı belirtmeliyim. Açık kaynaklar tarandığında turizme yönelik eleştirel bir tavrın arttığı görülüyor. Bu nedenle ‘her iyiliğin kaynağı olarak görülen turizm’ anlayışının karşısında farklı bir bakış açısını da göstermekte fayda var. Akademide son yıllarda, özellikle gelişmiş kapitalist ülkelerde, turizme eleştirel bakış yükseliyor. Eleştirel bakış turizm kapitalizmini tüm yönleriyle değerlendirirken özellikle sosyal etkilerin üzerinde ayrıca durmakta. Aşağıda genel anlamda bu görüşlere değiniyorum. Bu tartışma, problemlerimizi çözüp ihtiyaçlarımızı karşılamamızda olumlu bir yöne evrilmemize katkı sağlayacaktır. Türkiye’nin turizm serüveni 1970’li yıllardan itibaren, Dünya Bankasının da desteğiyle, devlet-sermaye işbirliğiyle şekillenen bir kalkınma stratejisinin parçası olarak başladı. İlk etapta döviz girdisi sağlamaya yönelik bir araç olarak kurgulanan turizm, z...

Turizm sorunsalı…

Ülkemizde (Global olarak da düşünebiliriz) turizmin yıllardır benzer sorunları üretmesinin, bir türlü istikrar kazanamamasının ve neredeyse her sezon yeni bir krizle karşı karşıya kalmasının ardında sanıldığından çok daha derin bir neden yatıyor. Bu neden, turizmin politik bir alan olarak görülememesi, aksine ısrarla siyasal tartışmalardan arındırılmış, teknik bir mesele gibi sunulan bir alan hâline getirilmesidir. Oysa turizm, doğası gereği son derece politik bir faaliyettir; çünkü mekânı dönüştürür, kültürü dönüştürür, sosyal ilişkileri ve yaşam biçimlerini yeniden kurar, çevreyi etkiler, yerel halkın gündelik hayatını değiştirir ve ekonomik kaynakların dağılımını belirler. Buna rağmen Türkiye’de turizm, adeta sadece ekonomik bir mühendislik konusuymuş gibi değerlendirilmekte, turizmcilerin alanına hapsedilmekte ve toplumsal etkilerinin konuşulması çoğu zaman tercih edilmemektedir. Bu depolitizasyonun en görünür biçimi, turizmin teknik diller ve uzmanlık kavramlarıyla çerçevelenmes...

Gastronomi Turizmi. Ama Nasıl?

  Turizme ilişkin yazılarımın omurgasını oluşturan görüşlerden belki de birincisi turizmin inter disipliner yapısına da uygun olarak "yer" ile bağlantısına vurgu yapmaktır. Bu aslında başta kültür olmak üzere pek çok şeyi içine alan bir yaklaşımdır. Turizmin yerle (coğrafyayla) bağlantısı işin doğası gereğidir ve çağdaş yaşamda geliştirilmesi ve ürüne dönüştürülmesi gereken de bir şeydir. Bunu başarıyla gerçekleştiren yerler (destinasyonlar) turizmde öne çıkar ve markalarını kabul ettirerek her türlü faydayı elde edebilirler. Bu noktada en güçlü ortaklıkların başında ise gastronomi ile olan gelmektedir; gastronominin turizmle ilişkisi doğaldır ve gereklidir. Ülkemizdeki duruma bakacak olursak; gastronomi alanında ve gastronomi ile turizm ilişkisini doğru tasarlayabilmek adına pek çok çalışmanın yapıldığını, en azından böyle bir niyet olduğunu söylemek mümkün. Bu niyetin olduğunu Kamunun turizm ile ilgili strateji belgelerinde ve kalkınma planlarında da görebiliriz. Gene...